روز زن ...

سه شنبه سوم خرداد سال 1390

تواداره داشتم پیگیری یه نامه که برام مهم هم بود، میکردم تا بالاخره کارهای مربوطه تموم شد و من خوشحال برگشتم توی واحد وقتی درو باز کردم وسرمو بلند کردم دیدم یه سبد گل خوشگل و یه جعبه شکلات رو میزمه!!!!!!!!!!!!

از نگاه هر دو تا همکارم که اتفاقا خانوم هستند معلوم بود که منتظردیدن عکس العمل من هستند . اولش جا خوردم ولی بعد که کارت نصب شده رو گل که روش نوشته شده بود( تقدیم به همسر مهربانم ) دیدم فهمیدم به مناسبت روز زن عزیز ترینم برام فرستاده ، انقدر ذوق کردم که همون لحظه به بابایی زنگ زدم تا تشکر کنم ولی دریغ از جمله وکلمه مناسب که تو اون لحظه بتونه حق مطلب رو ادا کنه!!! آخه از دیدن اون صحنه انقدر خوشحال و ذوق زده شدم که احساس میکردم تمام دنیا مال منه ومن خوشبخت ترین زن دنیام. البته این  اولین بارنبود که بابایی غافلگیرم کرده،خوشبختانه من از این لحظات تو زندگیم کم نداشتم .

عزیزم با وجود بابایی و تو خوشبختی من حد و مرزی نداره و امید وارم در آینده همسری به بزرگواری بابایی نصیبت بشه ،که اگه اینطور باشه من هیچ نگرانی نخواهم داشت چون میدونم که جونمو، عمرمو ، پاره دلمو به مرد امینی که قدر عشق و  دل مهربونتو میدونه سپردم.

رضای عزیزم دلم به کوه وجودت گرمه وچشمم به نگاه مهربونت روشن. ازت بابت تمام همدلی ها،محبت ها ، مهربونیها و صبوریها ممنونم و همیشه وهمیشه دوستت دارم.